nie wszystko dobrze
nie gdyby te punkty
odnoszące się w porowatej bezpróżni
złogi w dwudziestu czterech kartezjańskich
i ani jeden
dobrze się kończy bo gdy
markuje uśmiech

paralaksą na żebrach
zrozumiano szeptem
więcej

niż można zrozumieć
płasko napina się

zmuszony do
obserwacji z wszystkich dostępnych
i ani jeden

*

rozbite niewewnętrza
w pewnym stopniu wyłamane
asymetrycznie

w pewnym stopniu
na łydkach latarń bez ruchu
przytwierdzone dłoń w
dłoń łańcuchem

rozbielały

rumiany trzon trzymany
odrzucony trzymany
niezdecydowany w pewnym stopniu

*

wytłoczona w tym niewinnym świetle
długa mięsista
korpuskuła

wypukłe szklane oko
wessane przeciągiem
mrugnięcie

nie
tylko długa mięsista korpuskuła

*

w zdaniu
wygiętym otwartym złamaniem
gdy pruje sto dziesięć
na godzinę brutto

w zdaniu może wiesz
gdzie to było
raczej skrzyżowanie
podobno czterdziestej pierwszej
i czterysta sześćdziesiątej szóstej

takie przeciążenia pękają jak
mandarynki a ich istota
szara i brudna ozdabia asfalt
ot cała tajemnica

*

ćwierćnuty szybkie skrawki

deszczu są tylko szybsze
okalające dłoń wyciągniętą proszącą

nie teraz odejdź
biegnąc do domu potknięcia o rogi
ulic jakie
to wszystko skomplikowane
hipertrofia dźwięków żadnych szelestów
skrawki zawsze pozostają nietknięte

*

wyciągnąć z przestrzeni znaczy
tyle co znaczy bo jednak
bez tego nie sposób żyć a jednak
myśl o tym nie daje zasnąć bo
wyciągnąć z przestrzeni znaczy
tyle co splunąć w ikoniczną przestrzeń pisuaru
mrugnąć oczkiem i zapomnieć
o znakach
za wielka brudną szybą

jednak nie

*

na ławeczce na rozpiętej na całej
na ławeczce rozpiętej całością
na rozpiętej całością ławeczce
na całości rozpiętej ławeczką
(permutacja; do końca)

spętanej zielenią lakieru
zielonej spętanym lakierem
lakierowanej spętaną zielenią
(permutacja; do końca)

brak wypełnia niebytki
(brak permutacji; bez końca)